آندریاس فاینینگر میگوید: هر شکلی از بیان خلاق واسطه اصلی خاص خود را دارد. رنگ در نقاشی، فضا در مجسمه سازی، صوت در موسیقی، واسطه اصلی عکاسی هم نور است. با توجه به این واقعیت طبیعی است که عکاسان باید با عملکردها، کیفیات، اشکال و کاربردهای نور _ مهمترین عوامل در کارشان _ کاملا آشنا باشند. ولی متاسفانه این طور نیست. در حقیقت به غیر از چند استثناء آنچه عکاسان درباره نور میدانند میتوان بدین صورت خلاصه کرد: نور (Light) شرطی جدا نشدنی برای گرفتن عکس است. برنابراین هر چه نور درخشان تر باشد بهتر است. تا وقتی که نور کافی باشد، همه چیز خوب است و مشکل زیادی وجود ندارد. ولی وقتی میزان سطح درخشندگی کم شد مواظب باشید. آن گاه زمان های نوردهی را افزایش دهید. دیگر نمیشود دوربین را بدون مخاطره تار شدن اعتراض برانگیز عکسها، به دست گرفت. خطر فرونوردهی پیش میآید. عکس یا اسلاید خیلی تاریک می شوند. جزئیات مهم موضوع گم میشود. تضاد (Contrast) یا خیلی زیاد است یا خلی کم. عکس افت میکند. و به نظر من این ها تمام مطالبی است که عکاس متوسط درباره نور میداند یا اهمیت میدهد.