تبليغاتX
شهر قم از نگاه دوربین عکاسی - عکسهای قدیمی ایران + تاریخچه عکاسی ایران (ایران در 120 سال قبل) Iran
تصاویری(عکسهای) شهر خشک و کویری قم. اولین وبلاگ عکس و عکاسی (قم برعکس) ایران photos of Qom of Iran

خلاصه ای از سیر و تحولات عکاسی در ایران
درآمدی بر آغاز عکاسی در ایران

دربار قاجار بی شک مهمترین عامل ورود زود هنگام پدیده عکاسی به ایران است. موقعیت جغرافیایی ایران و وجود منابع سرشار آن عاملی بود برای برقرار ارتباط با دربار قاجار و به ویژه ناصرالدین شاه. این عامل اروپاییان را بر آن میداشت که چه در هیأت گروه های سیاسی و نظامی و چه به صورت فردی، برای کسب امتیازات و نیز دستیابی به مطامع و منافع مادی و شخصی به ایران سرازیر شوند. آنچه در این میان اهمیت دارد، گرمی بازار پیشکشهایی است که تقدیم امرا و پادشاهان میشده است. برخی از سخنان ژول ریشار فرانسوی قدیمیترین مدارکی است که در آن از عکاسی ایران سخن به میان رفته است و نشان میدهد که تنها پنج سال پس از اعلام رسمی فرآیند داگر به سال 1839 در پاریس، این شیوه تصویر برداری یعنی داگرئوتیپ به ایران راه یافته است. در چگونگی ورود و عام شدن عکاسی در ایران، ناگزیر از بررسی این امر در دو ساحت متمایزیم:
1- پیشگامان عکاسی در ایران که یکی ژول ریشار و دیگری ملک قاسم میرزا پسر بیست و چهارم فتحعلیشاه قاجار است.
2- ناصرالدین شاه، اطرافیان او و اروپاییانی ک در هیأت گروه های سیاسی و نظامی در ایران عکاسی میکرده اند. همچنین به کسانی که بدون وابستگی های مزبور عکاسی را به عنوان حرفه خود برگزیدند و در واقع باعث استمرار صنعت و هنر عکاسی در ایران امروزند. اشاره میکنیم پیش از همه، انچه را تا کنون در خصوص تاریخ و سابقه عکاسی در ایران تدوین شده است، بر میشمریم:
1. ایران در 113 سال پیش، بخش نخست: اصفهان که در برگیرنده بخشی از آسار ارنست هولستر است. این کتاب را محمد عاصمی، مدیر مسئول مجله کاوه در برلین ترجمه، وزارت فرهنگ و هنر در سال 1355 منتشر کرده است. متأسفانه چون این کتاب در نسخ بسیار معدود توزیع شده در حال حاضر نایاب است.
2. فهرست آلبوم های کتابخانه سلطنتی که به همت بدری آتابای، کتابدار کتابخانه کاخ گلستان، در سال 1357 نشر یافته است. در این کتاب گزیده ای از تصاویری که ناصرالدین شاه، درباریان و سایر عکاسان آن دوره گرفته اند گرد آوری شده است و در ضمن برخی از یادداشت های شخصی ناصرالدین شاه در باب عکاسی در آن به طبع رسیده است. این کتاب نیز به تعدادی معدود توزیع شده، در دسترس عموم قرار ندارد.
3. فهرست عکسهای تاریخی ایران، جلد یکم، بررسی و تدوین قاسم صافی بر مبنای یادداشت های مرحوم حسین محبوبی اردکانی که کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران در بهمن 1363 آن را منتشر کرده است.
4. فهرست عکس های تاریخی ایران، جلد دوم از همان مولف و ناشر که در سال 1364 منتشر شده است.
5. عکس های قدیمی ایران شامل مجموعه عکس های معیرالممالک است که پس از اهدا به کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، به همت قاسم صافی تدوین شده است.
باید توضیح داد که در منابع 3، 4 و 5 سخنی از تاریخ عکاسی ایران به میان نیامده است و این آثار صرفا شامل فهرست و عکس هستند. در ذیل اکثر عکس های منبع 5 نیز نام عکاس نیامده است
6. کارت پستال های تاریخی ایران تدوین قاسم صافی.
7. سرآغاز عکاسی در ایران، اثر دانا استاین (Donna Stien) این محقق و پژوهشگر هنری اهل آمریکا که خود چند سالی در ایران به سر برده است، در سال 1983 مقاله ای تحت عنوان مذکور منتشر کرد. این مقاله به همت ابراهیم هاشمی ترجمه و به صورت کتاب در سال 1368 چاپ شد. استاین در مقاله خود بیشتر متکی به آثار و نوشته های برجای مانده از عکاسان اروپایی (خصوصا ایتالیایی) است که در دوره قاجار به ایران آمده بودند. وی همچنین تعدادی از عکس های فهرست آلبوم های کتابخانه سلطنتی آتابای را در مقاله خود چاپ کرده است. این کتاب علی رغم موجز بودن، به مدد توضیحات فاضلانه مترجم یکی از معتبرترین منابع در خصوص تاریخ عکاسی ایران است.
8. پیدایش عکاسی در شیراز که در واقع پایان نامه دوره کارشناسی منصور صانع بوده و به همت انتشارات سروش به زیور چاپ آراسته شده است. در این کتاب سرگذشت عکاسی و عکاسان فارس به رشته تحریر درآمده و کاری قابل تأمل و در خور تحسین است.
9. گنجینه عکس های ایران، (به همراه تاریخچه ورود عکاسی به ایران)، ایرج افشار با سابقه ای طولانی در تحقیق درباره تاریخ دوره قاجار و چند سال ریاست کتابخانه و مرکز اسناد دانشگاه تهران و دسترسی به عکس های تاریخی و منابع مهم موجود در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، این کتاب ارزشمند را به سال 1370 منتشر ساخت. این کتاب علی رغم یکی دو اشتباه تاریخی در مورد فرایند های داگرئوتیپ و کالوتیپ، کتابی فوق العاده سودمند و قابل استفاده است و چاپی بسیار نفیس دارد و عکس های بسیار ارزشمندی از دوره قاجار در آن به چاپ رسیده است.
10. مقاله محققانه پیروز سیار در نقد و معرفی کتاب گنجینه های عکس های ایران که در مجله نشر دانش، سال سیزدهم شماره سوم فروردین به چاپ رسیده است. وی ضمن بررسی ایرادهای فاحش تاریخی مربوط به چند فرآیند عکاسی در کتاب ایرج افشار، فرضیه شهریار عدل و یحیی ذکاء را در مورد اینکه شاهزاده ملک قاسم میرزا اولین عکاسی است که در ایران به شیوه داگروتیپ عکس گرفته، مردود میشمارد.


نظریه های مختلف در مورد اولین عکاسان ایرانی
در مورد اولین عکاسان خارجی که در ایران عکاسی کرده اند و نیز اولین عکاسان ایرانی تبار، نظرهای مختلفی ابراز شده است که به طور خلاصه به ذکر آن ها میپردازیم.
الف): نظریه یحیی ذکاء به نقل از مجله عکس، شهریور سال 1369. طبق نظر ایشان تقدم و تأخر عکاسان در ایران از این قرار است:
1. مسیو ریشارخان که در 16 شوال 1260 ه . ق به ایران آمد و در زمان محمد شاه قاجار به روش داگرئوتیپ عکس گرفت. وی در 75 سالگی فوت کرد و در گورستان آب انبار قاسم سر راه تهران به شهر ری مدفون است
2. ملک قاسم میرزا، پسر فتحعلیشاه قاجار، نخستین عکاس ایرانی است که در تبریز به روش داگرئوتیپ و کلودیون عکس گرفته است. در 24 بهمن 1357 ه. ش، فرصت طلبان به منزل او در روستای وان بین تبریز و مراغه، حمله کردند و شیشه های او را سوزانده، از بین بردند. شهریار عدل و یحیی ذکاء در
Studia Iranica در 1983 میکوشند ثابت کنند او اولین عکاس ایرانی است که در محدوده زمانی 1839 تا 7844 و قبل از ژول ریشار یا همزمان با او کار میکرده است. شاهد و مدرک آن ها متون ترجمه نشده و نقاشی هایی است که از روی نسخه های داگرئوتیپ کشیده شده است
3. آقا رضا خان اقبال السطنه که در زمان ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه قاجار فعالیت داشته است و حدود سال های 1280 تا 1282 ه. ق چند عکس معروف دارد. وی 27 سال عکاسی کرد و در 1307 ه.ق در سن چهل و هشت سالگی درگذشت. او احتمالا همان آقا رضای مذکور در صفحه 22 کتاب سرآغاز عکاسی در ایران است که فن عکاسی را در دارالفنون آموخت و به سال 1863 به مقام نخستین عکاسباشی منسوب شد. بدری آتابای نیز در فهرست آلبوم های کتابخانه سلطنتی به او اشاره دارد و در صفحه 34 کتاب سرآغاز عکاسی در ایران دانا استاین، به نقل از آتابای از وی نام برده است.
4. ژوزف پاپازیان که در سال 1292 ه. ق عکاسخانه خود را در تهران دایر کرده است.
5. عبدالله میرزا قاجار که بین سال های 1300 تا 1317 ه. ق فعال بوده است. وی مدت یک سال و نیم در فرانسه تحصیل عکاسی کرد. به نقل از مرحوم داریوش گل گلاب در صفحه 14 بررسی فنی عکاسی، وی از شاهزاده های خاندان جهانبانی است و روسی خان شاگرد اوست. ضمنا افشار نیز در صفحه 45 گنجینه عکس های ایران ذکر کرده که ایوانف یا روسی خان شاگرد عبدالله میرزا بوده است. پدر مرحوم علی خادم نیز از جمله شاگردان وی بوده است. ذکار در مجله عکس، تولد او را 1266 و وفاتش را 1336 ذکر کرده است. حال آنکه افشار در کتاب گنجینه عکس های ایران، تولد او را 1266 ه . ق و فوتش را 1326 ه . ق میداند
6. میرزا حسینعلی عکاسباشی که از طرف دارالفنون به اروپا فرستاده شد، بین سال های 1294 تا 1307 عکاسی میکرده است.
ب): نظریه ایرج افشار و مرحوم داریوش گل گلاب. به عقیده افشار اولین عکاسی که در ایران عکس گرفته، ژول ریشار فرانسوی است، همین نظریه را نیز مرحوم داریوش گل گلاب بر اساس یادداشت های پدرش، شادروان حسین گل گلاب ابراز کرده است. اما مرحوم گل گلاب، در مقدمه بررسی فنی عکاسی عکاسان پس از ژول ریشار را به این ترتیب نام برده است:
1. در اواسط سلطنت ناصرالدین شاه، پس از سفر دوم شاه به فرنگ، بعضی از همراهان شاه مختصر اطلاعاتی از عکاسی به دست آوردند و در میان آنها معیرالممالک که داماد شاه بوده است، چند دوربین تهیه کرده، عکاسی میکرد. (با استفاده از روش کلودیون تر)
2. در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه برخی از اشخاصی که عکاسی میدانستند چیزهایی یاد گرفتند و با شیشه کلودیونی کارمیکردند. حتی زنی فرانسوی که معروف به مادام عباس بوده و به دستور شاه از زنان اندرون عکس برمیداشته که عکس های بسیاری از آن ها هنوز باقی است.
3. از دیگر اشخاصی که کار عکاسی میکرده، شخصی است معروف به صحافباشی که از محصلان اعزامی به اروپا بوده و بعدا در دربار منصوب شده است.
4 از اوایل سلطنت مظفرالدین شاه، یکی از شاهزاده های خانواده جهانبانی، به نام عبدالله میرزا، در بالاخانه دارالفنون عکاسخانه ای دایر و فن عکاسی متداول کرد. بسیاری از عکاسان بعدی از شاگردان او بوده اند. در ذیل عکس های این عکاسخانه عبارت (عبدالله قاجار) یا (عکاسخانه مدرسه مبارکه دارالفنون) دیده می شود. این عکاسخانه تا اوایل مشروطیت دایره بوده است و عکاسی دیگر، کارهای عکاسی درباری را انجام میداده که نام وی میرزا ابراهیم خان عکاسباشی و از خدمتگزاران مظفرالدین شاه بوده است.
5. در سال 1324 و 1325 ه. ق، در خیابان علاء الدوره، (فردوسی کنونی) دوعکاسخانه یکی به نام آنتوان سوروگین (که عکسهای این پست وبلاگ مربوط به این شخص است) و دیگری به نام عکاسخانه مسنن دایر شد که بیشتر خارجیان به آنجا رجوع میکردند.
6. در 1326 ه. ق یکی از متخصصان عکاسخانه عبدالله میرزا، به نام ایوانف که برای خود اسم ایرانی روسی خان را اختیار کرده بود، در سفر به روسیه، با یکی از شرکت های لوازم عکاسی در شهر ادسا، به نام بومر، قراردادی برای شیشه و کاغذ ومقوای عکاسی منعقد و در خیابان علاء الدوله عکاسخانه ای دایر کرد. عکسهای او همه دارای نشان روسی خان و پشت آن ها علامت
BOMER است. در انقلاب مشروطه، و چندین سال پس از آن نیز این عکاسخانه مرکز آزادیخواهان بود و اغلب عکس های آن مربوط به بزرگان دوره مشروطه و مهاجران و ... است. چاپ عکس ها رو کاغذهای روز چاپ کلرورو نقره و کلرور طلا و کلرور پلاتین همواره سیاه میشده است. شیشه های عکاسی هم بیشتر از کارخانه لومیر Lumiere فرانسه و کاغذهای چاپ آن فان بوش (van Bosh) آلمان یا بلژیک بوده است. این عکاسخانه تا سال 1339 دایر بوده است. خود روسی خان با محمد علیشاه به اروپا رفت و کارهای عکاسخانه را مهدی مصورالملک چندی ادامه داد و پس از آن عکاسخانه تعطیل شد.
7. از شاگردان عبدالله میرزا که در لابراتوار او کار میکردند، دو نفر دیگر هم در اوایل سال 1300 شمسی عکاسخانه های دیگری دایر کردند که هر دو در خیابان ناصریه بود. یکی ماشالله خان و دیگری خادم که عکس های ارزانتر می انداختند.
8. مخبرالسلطنه، مهدیقلی هدایت هم برای گراور سازی خود، عکاسی میکرد و همکار او میرزا علیخان گراور ساز اولین گراور های بر ورقه (روی) را در ایران تهیه کرد، ولی به دلیل نداشتن مرکب و کاغذ لازم گراورها همیشه سیاه و محو بود.
9. چاپخانه فاروس هم در سالهای 1300 و 1301 شمسی برای گراورهای خود عکاسی دایر کرده وبد و بیشتر به کارهای خود می پرداخت.
ج) نظریه دانا استاین. دانا استاین در سرآغاز عکاسی در ایران که با ترجمه خوب و اضافات مفید ابراهیم هاشمی دردسترس است، اولین عکاسان را در ایران به این ترتیب معرفی میکند:
الف: ریشار خان، ب: فوکتی (مهندس ایتالیایی که سرپرست خط تلگراف تبریز، تهران بود و هم او روش کلودیون را به ایران آورد)، ج: لوئیجی پشه
(Luigi Pesce) که فرماندهی کل قوای پیاده نظام ایران را بر عهده گرفت و او دوآلبوم عکس از ایران تهیه کرد که اولی را با پنجاه عکس به کنت کاورنخست وزیر ایتالیا هدیه داد و دومی را با 75 عکس به ویلیام اول، پادشاه پروس اهدا کرد. آلبوم اول هم اکنون در مجموعه ای شخصی در رم نگهداری میشود و آلبوم دوم در موزه متروپولین است.ایرج افشار در صفحه 24 گنجینه های عکس ایران آورده است که یک آلبوم دیگر هم از همین شخص در ایران موجود بوده که وی (یعنی افشار) از روی آن میکروفیلم تهیه کرده است. د: لوئیجی مونتابونه که از اعضای هیئت سیاسی ایتالیا بوده و به ایران آمده ه: ارنست هولستر خ: آنتوان سوروگین (عکسهای این پست قم برعکس متعلق به همین شخص است)
نظریه شهریایر عدل و یحیی ذکاء نیز میگوید که اولین عکاس ایرانی ملک قاسم میرزا بوده که به روش داگرئوتیپ عکاسی میکرده و نظریه بدری آتابای نیز حاکی از این است که اولین عکاس ایرانی ناصرالدین میرزا بوده.........ادامه این مطلب را دنبال کنید از کتاب سیر تحول عکاسی نوشته پطرتاسک با تالیف و ترجمه محمد ستاری



ایران از نگاه آنتوان سوروگین

From right to left: Zahir of Sultan Grandson of Nasser u~-Di Shah (1~31-18~6; R: 1848-1896), Fakhr ol Mock, Kamran Mirz Naib of Sa~taneh ~1856-~927~, Abo~hassan Khan, a Khajeh, Khajeh, Haj Mokhber Doleh, Reza khan 'Eghba~ of- Sa~tane~ Malijak and Solar o~-Sa~taneh. Museum no. 3207

iRAN aLBUM

Iran Album

Persian Photos

خوانین کرد Iran Pictures

men

woman

jab

iran pictures

The zurkhaneh (lit. house of strength) is the traditional gymnastic club of Iran, which is unique to this country. The origins of these clubs are unknown, but it is likely that they date back to the pre-Islamic times. The aim of the zurkhaneh was and is not simply to produce good athletes. Many Iranians regard the zurkhaneh as a source of physical and spiritual training.Physical activities play an important element of the zurkhaneh. The main exercises carried out at the zurkhaneh include the wielding of heavy Indian clubs (mils, mil bazi), wooden shields, steel bows, and chains (kabbadeh, kabuda, lit. " bow^n(3309). These exercises can be traced back to early military training in the use of iron clubs and swords, and archery.There are three photographs of zurkhaneh in the Sevruguin collection. Two groups of men are actively taking part in the exercises, namely the directors (morshed) who kept the rhythm of the exercises and the athletes themselves.

Shiite Muslim Old Pictures

Shia Muslim Faith

Persian Pictures Album, Free

Persian Album , Free Downalod

Iranian Country, Qom City, Old Picture

شهر قم در قدیم Ghom City

I R A N

Iranian Photography

ایران قدیم

ایران باستان

 

Olden Pictures

Photography History

Photography, Art History

Photographs, Art, History, Old Shots

 

 

English TXT
ANTOIN SEVRUGUIN (ca. 1840-1933) A Beloved Photographer, in Iran and in the West

Until recently not much was known in the West about early photography in Iran. A well-documented list of Western photographers in nineteenth century Iran has still not been published outside of Iran and little is known about the important photographic collections in the country. During the last few years however, interest in Iranian photography has been growing and this has resulted in publications, exhibitions and the opening of museum photograph collections to a broad audience.

A few years ago important photographic collections about Iran by famous photographers were, to many people's surprise, rediscovered in the archives of universities and museums in the Netherlands. These pictures are a source of information about nineteenth and early twentieth century Iran and the development of photography in this country. They give a good visual addition to what's already known about this from literature. The collections are open to the public, but until recently difficult to use, because catalogues were not available. This situation is slowly improving. In 1995 the University Library of Leiden dedicated an exhibition to the pictures of Iran in the Hotz photographic collection and in this book we have an enjoyable encounter with the Bosschart Collection. This last collection includes 179 photographs by Antoin Sevruguin, a popular photographer of late nineteenth century Iran. The collection makes clear why he was such a popular and respected photographer. In a miraculous way Sevruguin managed to visualise almost all aspects of Iranian society. Even after his death, the pictures of the originally Russian Sevruguin remained popular in the West and his studio, which for some years was continued by his daughters, was still strongly recommended. A sign of increasing interest in early photography in Iran is the publication by Yahya Zoka of Tarikh-e Akassi va Akasan pishgam dar Iran (History of Photography and Pioneer Photographers in Iran), Teheran, 1997, that contains many pictures and biographies of the famous Iranian pioneers in the field of photography. Sevruguin's oeuvre makes up an important section of this book and it shows that his name is not forgotten in Iran.

Perhaps because he was born circa 1840 in the Russian embassy in Tehran and he spent some of his early years in the country, Sevruguin was a great admirer of Iran and the Iranians. After his education as a painter and following a course of photography with the famous Russian photographer Dmitri Iwanowitsch Jermakov in Tiflis, he decided to return to Iran, together with his brothers Emanuel and Kolia, to document all aspects of cultural life in Iran. This idea was not exceptional in the nineteenth century. Soon after the discovery of photography and the almost simultaneous appearance of sciences like archaeology, ethnology and geography, there was an enormous demand to collect information about these subjects.

Photography, in a spectacular and exciting way, broadened the view of many nineteenth century persons. Until then people who didn't travel mainly had to rely on engravings to imagine cities, historical buildings, works of art and landscapes, that were far away from their own world. Immediately after its discovery photography was used on a large scale, because people realised the future benefits of this new medium, such as it being true to nature, sharpness, clearness and richness of detail. In Russia, where Sevruguin was living at that time, many photographers went out to make pictures of different ethnic groups. Societies even gave instructions on how they should do this: portraits of the whole face, the profile and the whole body were required for scientific purposes. The photographs emphasised and glorified the size and the ethnic plurality of the Russian Empire. Jermakov was also active in this field and probably inspired Sevruguin to do the same in Iran.

Having the idea was maybe not exceptional, but the execution of their plan, the travelling to Iran and the making of the photographs certainly was and indicates perseverance, daring and sheer force of will. Travelling in the nineteenth century and before asked for elaborate preparations and organization. Good roads, transport, hotels and restaurants were not always present. Some areas were almost impassable, because of bandits or troublesome tribes. Travelling photographers furthermore had to cope with the burden of heavy and bulky equipment; next to camera and tripod they had to carry with them prepared glass plates, a dark room and chemicals. Travelling alone was not possible. The difficulties with developing and fixing 'were numerous and there was always the risk of the plates being damaged by transport accidents, sand or insects.

Around 1870 Sevruguin and his brothers Kolia and Emanuel joined a big caravan to Iran and after their arrival settled in the city of Tabriz. After some time they opened a photographic studio in the Khiabon Ala ud-Dowleh (later Ferdowsi Avenue) in Tehran. Antoin was the artist and his brothers were the businessmen of the enterprise. In the course of his career Sevruguin managed to build up a collection of around 7.000 glass negatives. Photographs of this collection are to be found in the Bosschart Collection. This collection consists of pictures of shahs of the Ghajar dynasty and their relatives, pictures of ancient monuments, such as Persepolis and Naghs-e Rostam, of daily life, of ethnographical interest, of men and women in their specific dresses from for example Kourdestan and Lourestan, as well as pictures of Armenians. Also to be found in this collection are 'erotic' or so called 'harem images' of women with bare legs, making music, laying down or dancing. All pictures have, as was usual, a negative number, scratched into the glass. In the earlier pictures these numbers are quite large, later they become much smaller and put in inconspicuous places such as stones, a tree or the hem of a coat. Sevruguin also used an impress, or he put his signature in the negative. The Bosschart Collection tells us as much about Sevruguin as about hisclients and their wishes or demands, because Sevruguin was a highly commerical photographer. Many of his photographs were staged and specially made for tourists, as nineteenth century travellers usually didn't take pictures themselves, but tended to purchase them locally to compile a souvenir album of their journeys. As travellers didn't have much of an objective image of Iran, but a Western image, much influenced by romantic orientalism, commercial photographers were keen to provide them with images fitting these views. Sevruguin too obliged his clients by highlighting some aspects of Iranian culture, such as the life of women, religious and cultural customs, festivities and methods of punishing. He made imagesof men and women in a variety of dresses, colourful people with different religious backgrounds, and with occupations that were considered being typically Eastern. So in his pictures we find carpet-weavers, felt-makers, street-dealers, criminals being punished, beggars and tribesmen.

Sevruguin managed to get access to all layers of society, maybe because he lived in Tehran for many years and was married to an Iranian Armenian wife, with whom he had seven children. But most likely because he was such a skilled professional and this was appreciated by many. Due to his special portrait photographs he became an official court- photographer of Nasser ud-Din Shah and his successors, including Reza Shah (1925-1941). Next to the shah and his family many notables from the Tehran elite and important tribal chiefs were his customers.

Not only tourists and private persons were interested in Sevruguin's work; there were museums and researchers purchasing his work. His pictures are to be found in many scientific publications of the time and when his name is mentioned it's likely to be spelled wrongly. This was often to his disappointment, although his artwork was recognized at international photographic exhibitions, where he received awards and medals, as happened at the exhibitions in Brussels in 1897 and in Paris in 1900. The shah honoured him with the title 'Khan' and decorated him with the Sun and Lion. The medals of Brussels and Paris and his title he showed on his photographic papers. In Tehran people would usually refer to him as 'Antoin Khan' and because of his admiration and affection for Iran he would himself add 'Parvarde-ye-Iran' (nourished by Iran) to his name.

Not really present in the Bosschart Collection are examples of his journalistic photographs in which he gave an image of political life in Tehran. Famous are his pictures of the funeral of Nasser ud-Din Shah and the execution of criminals or political activists and later of the revolution. His photographs have a unique and remarkable atmosphere and diffusion of light, for which he had a special interest and which is often very clearly present. His studio portraits are characterized by a diagonal or a heavenly light, that sometimes gives to the portrayed a devote expression. Also his outdoor-pictures have a free and natural atmosphere, because of the way he used the light. Although exposure time was relatively long and some outdoor pictures were clearly staged, they almost seem to be snapshots.

Next to photography Sevruguin had a keen interest in painting and the study of traditional Iranian painting. It's known that he was an admirer of the work of the miniature painters Behzad and Reza-Abassi, and of the European painters, especially the Impressionists and most of all the Dutch seventeenth century painter Rembrandt. The paintings of the latter probably had a profound influence on his own work. Unlike the 'repoussoirs' such as carpets, cloths or screens with Western decorations, tables and curtains used by every photographer, the way he made use of the light was unique amongst the Western photographers in Iran.

In the year 1908 -a year full of political unrest and fights- the Sevruguin family was confronted with difficulties, because of connections with the constitutional movement. The family had to take refuge at the British embassy. Although being a Russian Sevruguin preferred the British embassy above the Russian, because the latter supported the reactionary movement. Many houses of supporters of the constitution were looted and the house next to Sevruguin's studio was bombed. This caused mayor damage to his collection of glass negatives: only 2.000 out of 7.000 glass negatives could be saved. After this event Sevruguin stopped his expeditions into the countryside for taking pictures and he restricted himself to studio-work. He aimed for perfection and tried to record the personality of the portrayed. At the time of Reza Shah's government the remaining glass negatives were confiscated because according to the shah they visualised and represented an outdated Iran. This meant the end to a once lucrative enterprise. Sevruguin died aged in his...............(book SEVRUGUIN'S IRAN)

ذکر مطالب با نام گردآورنده و ذکر ماخذ (وبلاگ عکس قم) بلامانع است


ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Del.icio.us :: Digg :: Stumble :: Furl :: Friendfeed :: Twitthis :: Facebook :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

+comment Photographer, Persian or English language  توسط عکاس  mostafa meraji مصطفی معراجی | 
 
Home Page & خانه وبلاگ، سايت
Email & پست الکترونيک & ايميل
آرشيو تصاوير & عکس هاي قبلي
درباره من و وبلاگ عکس قم . Qom Barax, Pictures
به وبلاگ عکس هنري خبري قم خوش آمديد. در اين فتوبلاگ قصدم بر اين هست که فقط به عکس هاي مربوط به حوادث، اماکن تاريخي مذهبي يا چشم اندازهاي شهر قم بپردازم. برای تنوع، سعی خواهم کرد از دیگر نقاط دیدنی کشور هم عکس هایی بگذارم که خیلی محدود خواهد بود. عضو انجمن عکاسان قم هستم، متولد 61و 8 سالي هست که عکاسي رو به صورت جدي و البته آماتوري(آزاد) دنبال ميکنم. سعی میکنم با کمترین امکانات به بهترین نتیجه برسم. برای پیشنهاد سوژه، انتقاد و پیشنهاد در زمینه عکسها، با اس ام اس و با شماره تلفن 09193505839 تماس بگيرید. (ارسال رایگان عکس های وبلاگ به صورت فول اسکرین، بدون آرم) نظرات و انتقادات سازنده شما دوستان عزیز موجب بهبود کار وبلاگ خواهد شد. در صورت تمایل، از آرشیو عکس های قبلی شامل صدها عکس از قم و دیگر نقاط دیدنی ایران (عموما از قم) دیدن نمایید. پیروز باشید
pictures of qom, Of Iran, free downloads, Persian Photography & iranian Photos album & gallery

لينک مجموعه ها
آرشیو موضوع بندی شده وبلاگ
زوم نیوز، فتوژورنالیست ایرانی
Australian Photography Forum
Photography forum
digital-photography-school
Photography dpreview
Qom (ghom) Picture, BBC EN
Qom Pictures, BBC Persian
reuters.com ,news , pictures
qom of wikipedia encyclopedia
qom of britannica encyclopedia
learning photography
Parseek (Persian Art search)IR
picasa web, host Pictures
آرشیو کامل و موضوعی وبلاگ
معرفی قم در دانشنامه ویکیپدیا
پایگاه عکس چیلیک
وبسایت جامع هنری کارگاه
سایت خانه هنرمندان ایران
رسانه فرهنگی و هنری پندار
ProPicNet واگذاری فتوبلاگ رایگان
کلوپ عکس ایران(اخبار عکاسی)
سرویس عکسهای خبری ایرنا
سایت خبرگزاری تابناک ایران
گزارشات تصویری خبرگزاری فارس
خانه عکاسان ایران، عکس خبر
آژانس عکس خبری دوربین نت
سایت جامع عکاسی ایران
آرشيو مجموعه ها - گالري
تصاوير پيشين Albums
هفته اوّل بهمن 1388
هفته چهارم دی 1388
هفته سوم دی 1388
هفته دوم دی 1388
هفته اوّل دی 1388
هفته چهارم آذر 1388
هفته سوم آذر 1388
هفته دوم آذر 1388
هفته اوّل آذر 1388
هفته چهارم آبان 1388
هفته سوم آبان 1388
هفته دوم آبان 1388
هفته اوّل آبان 1388
هفته چهارم مهر 1388
هفته سوم مهر 1388
هفته دوم مهر 1388
هفته اوّل مهر 1388
هفته چهارم شهریور 1388
هفته سوم شهریور 1388
هفته دوم شهریور 1388
هفته اوّل شهریور 1388
هفته چهارم مرداد 1388
هفته سوم مرداد 1388
هفته دوم مرداد 1388
هفته اوّل مرداد 1388
هفته چهارم تیر 1388
هفته سوم تیر 1388
هفته دوم تیر 1388
هفته اوّل تیر 1388
هفته چهارم خرداد 1388
هفته سوم خرداد 1388
هفته دوم خرداد 1388
هفته اوّل خرداد 1388
هفته چهارم اردیبهشت 1388
هفته سوم اردیبهشت 1388
هفته دوم اردیبهشت 1388
هفته اوّل اردیبهشت 1388
هفته چهارم فروردین 1388
هفته سوم فروردین 1388
هفته دوم فروردین 1388
هفته اوّل فروردین 1388
هفته چهارم اسفند 1387
هفته سوم اسفند 1387
هفته دوم اسفند 1387
هفته اوّل اسفند 1387
هفته چهارم بهمن 1387
هفته سوم بهمن 1387
هفته دوم بهمن 1387
هفته اوّل بهمن 1387
هفته چهارم دی 1387
هفته سوم دی 1387
هفته دوم دی 1387
هفته اوّل دی 1387
هفته چهارم آذر 1387
هفته سوم آذر 1387
هفته دوم آذر 1387
هفته اوّل آذر 1387
هفته چهارم آبان 1387
هفته سوم آبان 1387
هفته دوم آبان 1387
هفته اوّل آبان 1387
هفته چهارم مهر 1387
هفته سوم مهر 1387
هفته دوم مهر 1387
هفته اوّل مهر 1387
هفته چهارم شهریور 1387
هفته سوم شهریور 1387
هفته دوم شهریور 1387
هفته اوّل شهریور 1387
هفته چهارم مرداد 1387
هفته سوم مرداد 1387
هفته دوم مرداد 1387
هفته اوّل مرداد 1387
هفته چهارم تیر 1387
هفته سوم تیر 1387
هفته دوم تیر 1387
هفته اوّل تیر 1387
هفته چهارم خرداد 1387
هفته سوم خرداد 1387
هفته دوم خرداد 1387
هفته اوّل خرداد 1387
هفته چهارم اردیبهشت 1387
هفته سوم اردیبهشت 1387
هفته دوم اردیبهشت 1387
هفته اوّل اردیبهشت 1387
هفته چهارم فروردین 1387
هفته سوم فروردین 1387
هفته دوم فروردین 1387
هفته اوّل فروردین 1387
ديگر دوستان عکاس Friends
عکسهایی از ایران زمین
به نگاهم خوش آمدی (صمدی)
مهکام امیر فخری (عکاس آزاد)
تیکه پاره های آلبوم من (فهامه)
خط خطی های سیاه و سفید
محمد جواد نعمتی (عکاس)
گالری 77 (عکاسی)
سنجاق (مهرداد افسری)
آزاد یاسمین (عکس و عکاسی)
جواد گلزار (عکاسی خبری)
فتوبلاگ آبی (امیر-عکاس)
هر چی و همه چی (بهاره)
اروند طلایی (کوکا - عکاسی)
خانه عکس شهرام
عکس ها و خبرها (خبرنگاری)
آرمان شهمیری (عکاس آزاد)
عکس بازی (ابوالفضل سلمانزاده)
عکس و عکاس (اروین عظیما)
پیشبر و حومه (عکاسی)
مهدی مجنون پور & فیروزی
روزنه. وحید آقایانی
آن دور دست ها (حمید)
محمد رضا معصومی (عکاسی)
سید محسن مهری (عکاس)
سایت حوزه هنری استان قم
امیر حسامی نژاد (عکاس، قم)
روح اله محمودی (عکاس، قمی)
یادداشت های خبرنگار جوان
سایت جامع گردشگری ایران
سایت بزرگ اطلاع رسانی تبیان
ایران را بگردیم،(عکاس کوهنورد)
محمد نادعلی(عشق کوهنوردی)
وبسایت اطلاع رسانی اندیشه قم
پایگاه خبری قم نیوز (اخبار استان)
سایت جامع آستانه مقدسه قم
خیزران - ژانوس(ادبی اجتماعی)
یادداشت های دور شهر
پرت و پلا. نوشته های خانباجی
فتوبلاگ حسین پیغامی (عکاس)
فتوبلاگ علی رضا محمودی
آب های رها (عکاسی، نوشته)
عکاسک (جواد ذاکری)
دهکده جهانی
فتوبلاگ مهدی تکلو (عکاسی)
رادیو کودک و نوجوان
قالب وبلاگ (ابزار طراحی)
حافظ، سعدی، مولوی، فردوسی
آشنا (دوست هنرمند نقاشم)
فرشته پرستش (طبیعت)
ساره گلی (هشت ساله)
حسن موحد زاده و پسران
دانلود رایگان کتاب های صوتی
سحر السادات مجاب
 

  Rss

IRAN PICTURE (shiite Faith)
PERSIAN

Iranian Photography (Qom)

Mostafa meraji

Free counter and web stats














Google PageRank Checker