ساعت 5:45 دقیقه از قم به سمت کرمجگان حرکت نمودیم . در آخرین لحظات تعداد همنوردان به 10 نفر رسید . هوای روستا بسیار عالی و مطبوع بود . در انتهای درختان و باغات روستا توقف نمودیم . مشغول تعویض لباسهایمان شدیم و کم کم آماده ی شروع کوهپیمایی . سرپرست برنامه جناب آقای بیک زاده بودند . جلسه ی معارفه انجام شد و مسئولیت ها مشخص گردید . محمد نادعلی نسب : کمک سرپرست ، راهنما ، جلودار و گزارش نویس ! به نظرم اگر می شد در آن واحد در دو مکان حضور داشته باشم ، وظیفه ی عقب داری نیز به بنده محول می شد !! حرکت منظم گروه آغاز شد .
از میان باغات گردو و زمین های سیفی کاری عبور می نمودیم . پس از حدود 10 دقیقه وارد جاده ای خاکی در سمت چپ شدیم . انتهای این جاده ، قنات آبی وجود داشت که آن مکان را برای صرف صبحانه در نظر گرفته بودم . به منطقه ی قنات رسیدیم . ساعت حدود 8:15 دقیقه بود . مسیری که همیشه نیم ساعته می آمدم ، یک ساعت زمان صرف نمود . برای زمانبندی و شیوه ی اطلاع رسانی به این اندازه گیری نیاز داشتم . از این کار نتیجه گرفتم که احتمال قریب به یقین اگر وقت را مدیریت نکنم ، به مشکل برمی خوریم . فکرم را به کار انداختم و چندین راه را مورد بررسی قرار دادم و بالاخره تصمیم گرفتم بدون اعلام زمانبندی گروه را پیش ببرم . من معمولاً این مسیر را 7 ساعته طی می کنم ؛ اما برای گروه 10 ساعت را تخمین زدم .
در هر مکانی که چشمه ی آب وجود داشت ، توقف می نمودم ؛ تا هم همنوردان بیشتر با یکدیگر آشنا گردند و هم دچار خستگی زودرس نشوند . حدود ساعت 9:30 دقیقه به بالای گردنه ی دره ی راونج رسیدیم . حدود نیم ساعت از برنامه جلو بودیم . از بالای گردنه به سمت  دره ی اصلی راونج سرازیر شدیم . هوا رو به گرمی گذاشته بود . کم­کم درختان دره هویدا شدند . برای یکنواخت نشدن برنامه ، به همراه یکی از همنوردان (مصطفی معراجی) تصمیم به خواندن سرود ، شعر ، آواز و ... (چرت و پرت) گرفتیم ؛ که خوشبختانه بسیار مثمر ثمر بود . از ابتدای مسیر هر وقت همنوردان از بنده درباره ی زمان باقی مانده می پرسیدند ، تنها با حالت طنز و شوخی این جواب را می دادم : 7ساعت دیگر می رسیم . کم کم همه از خیر پرسیدن زمان باقی مانده گذشتند و فقط انرژی خود را ذخیره می نمودند تا دچار مشکل نشوند .
حدود ساعت 12:00 به ابتدای درختان دره و سرچشمه ی رودخانه ی راونج رسیدیم . حدوداً 5 ساعت تا روستای راونج فاصله داشتیم . اگر این مقدار زمان را همنوردان می فهمیدند ، گروه دچار مشکل می شد . ساعت 13:00 در کنار رودخانه و زیر سایه ی خنک درختان برای صرف ناهار توقف نمودیم .
در محیطی گرم و صمیمی ناهار را میل نمودیم و حدود نیم ساعت چرت زدیم . سرپرست دستور حرکت را صادر نمود . هنوز راه زیادی در پیش داشتیم . در میان انبود درختان گردو و دره ی سنگی و پرآب حرکت می نمودیم . شاید هیچ یک از همنوردان فکر بودن چنین مکانی را در نزدیکی شهر قم نمی نمود . در بعضی موارد با سنگ ها و صخره ها درگیر می شدیم . گروه راه بسیار زیادی آمده بود . نگران همنوردانم بود .
تمام مسیر سعی می نمودم حواسشان را به جذابیت های طبیعت منطقه جلب کنم و کمی هم در این امر موفق بودم ؛ اما بالاخره خستگی فکری کار خودش را انجام داد و چند نفری را اذیت نمود . کنار رودخانه ، جاده ای خاکی وجود داشت . در حاشیه ی جاده و زیر سایه ی دیواره ی کوه مشغول استراحت شدیم . حدود 2 ساعت تا روستا فاصله داشتیم .
دیگر نمی دانستم با چه ترفندی به همنوردان روحیه دهم . ملتمسانه ! نگاهی به آسمان انداختم . می دانستم خداوند حکمتی در این امر دارد !! چند لحظه گذشت . اتومبیل مزدا درون جاده پدیدار شد . ناگهان فکری به ذهن سرپرست رسید . برای راننده ی اتومبیل دست تکان داد . اتومبیل ایستاد . از راننده پرسید که آیا می شود همنوردانش سوار اتومبیل شوند ؟ راننده پذیرفت . نگاهی  متفکرانه ! به آسمان نمودم و بعد از آن نگاهی عطوفانه (علامت تعجب ندارد) به من نمود . همگی خوشحال و خندان به ابتدای روستا رسیدیم . ساعت 17:00 بود .
به داخل روستا آمدیم . درون یکی از مساجد مشغول تعویض البسه و خواندن نمازمان شدیم . بعد از نماز ، گوشه­ای از مسجد نشستم . به آسمان مسجد نگاه نمودم . نگاهم حالت قنوت داشت . نه ؛ حالت رکوع داشت . یا شاید هم نه ؛ حالت سجود داشت . چند لحظه ای فکر نمودن درباره ی برنامه و دوباره غمگین شدن همیشگی در آخر . اتومبیل ون در ابتدای روستا انتظارمان را می کشید . سوار شدیم و در ساعت 20:00 به شهر شلوغ و گرم قم رسیدیم .

نگاهم به آسمان قم ، نگاهی متکبرانه بود !!!