صنعت توریسم ایران، چاره ای جز جلب گردشگر غربی ندارد؟
بنابه دلايل متعددي اقتصادي و فرهنگي، صنعت توريسم جهاني به رغم ميل و خواست ما بر دوش کشورهاي غربي يعني آلمان در درجه اول، ايالات متحده امريکا در درجه دوم و سپس انگليس در درجه سوم استوار است. ضمن اينکه به جز نام ژاپن ديگر کشورهاي پيشرو در اعزام گردشگر يا به اصطلاح؛ کشورهاي گردشگر فرست دنيا را هم کشورهاي غربي تشکيل مي‌دهند.
بنابه گزارش سازمان توريسم جهاني پس از کشورهاي آلمان، امريکا و انگليس که به ترتيب بيشترين تعداد توريسم را به مقاصد گردشگري جهان اعرام مي کنند، ژاپن، فرانسه و ايتاليا نيز بالاترين درصد را دراين زمينه به خود اختصاص داده اند.
براساس همين گزارش سهم شش کشور نخست اعلام شده در بازار جهاني گردشگري به ترتيب 11.2 درصد، 10.4 درصد،8.9 درصد ،6 درصد، 4.5 درصد و 3.2 درصد در سال 2004 برآورد شده است.
بنابراين روشن است که طبق همين بررسي ها که توسط متخصصان گردشگري و برپايه آمارهاي موجود صورت گرفته، رونق توريسم در کشورهاي مختلف جهان، همچنان برپايه سفر اتباع و سرمايه کشورهاي غربي استوار است. به اين معناکه ساير کشورها براي جذب گردشگر و درآمد حاصل از آن، همچنان بايد درپي جلب گردشگري غربي باشند درنهايت رونق صنعت گردشگري درايران راه ديگري جز تامين نيازها و استانداردهاي غربي براي جلب اين گردشگران ندارد.
مطالعات انجام شده توسط سازمان توريسم جهاني ميزان اعزام گردشگر به خارج از کشورهاي مبدا را طي سه سال متوالي از 2001 تا 2004 بررسي کرده است اما از اين ميان در ارقام ارائه شده مربوط به سال2004 سهم سرانه هر آلماني در اين زمينه حدود 861 دلار امريکا و سهم سرانه هر امريکايي، 224 دلار و سهم سرانه گردشگر اعزام شده از انگلستان 938 دلار بوده است. سهم سرانه سه کشور ژاپن، فرانسه و ايتاليا نيز به ترتيب در حدود 300 ، 474 و 354 دلار برآورد شده است. براساس همين گزارش ميزان سرمايه اي که در حوزه توريسم جهاني توسط اين شش کشور در همان سال موردنظر سرمايه‌گذاري شده، به ترتبيب در حدود 71.0، 65.6 ، 56.5، 38.2 ،28.6 و 20.5 ميليارد دلار امريکا اعلام شده است. در اين جدول هيچيک از کشورهاي مسلمان اعم از عرب و غير عرب مقامي نداشته اند به اين معنا كه اين کشورها در جذب توريسم خارجي و درآمد آن همچنان بايد به ايجاد جاذبه و تامين نيازها و استانداردهاي توريستي اتباع پنج کشور غربي و ژاپن ادامه دهند.
اين درحالي است که برخي مقامات و مسئولان کشور گاه در بررسي مسائل و موانع جذب گردشگر خارجي به ايران و رکود تقريبا کامل اين صنعت در کشور به رغم اعلام سياستهاي رشد گردشگر و تمايل به کسب درآمدهاي ملي حاصل از آن اظهار مي کنند که ايران الزاما نيازي به جذب گردشگر غربي ندارد. اين مسئولان ازجمله محمدجواد آريان منش، عضو کميسيون فرهنگي مجلس(در برنامه بدون حاشيه از شبکه دوم سيما به تاريخ 4 دي ماه 86 ) جذب صدها گردشگر شيعه را به اماکن زيارتي کشور به عنوان جايگزين مطرح مي کنند.
درحاليکه گردشگران شيعه و حتي مسلمان عمدتا متعلق به کشورهايي هستند که چه از نظر فرهنگي و چه از نظر مالي و اقتصادي فاقد درآمد و ثروت کافي براي تزريق درآمد به کشورهاي ديگر ازجمله ايران هستند. 
جالب است که کشور چين نيز که به عنوان يک کشور آسيايي در اين جدول ثبت شده برخلاف شش کشور نخست جدول، کمترين سهم سرانه را در حوزه گردشگري خارجي داشته است. به اين معنا که با حداقل سهم سرانه يعني 15 دلار امريکا بيشترين تعداد گردشگر را به مقاصد مختلف گردشگري جهان فرستاده و در حدود 3دهم درصد در کل بازار گردشگري جهاني سهم داشته است. دولت چين اساسا سياست جذب گردشگر دارد. با توجه به شرايط اقتصادي و فرهنگي اين کشور طبيعي است که برخلاف کشورهاي غربي و ژاپن، در زمينه اعزام گردشگر به کشورهاي ديگر حاضر به پرداخت هيچ گونه هزينه‌اي نيست.
کشور هند سومين کشور غير غربي دراين فهرست است که در پايين ترين مرتبه اين جدول قرار گرفته و در واقع بيست و پنجمين کشوري است که تنها با 5 درصد سهم سرانه در اعزام گردشگران آسيايي، پس از ژاپن و چين بيشترين تعداد از اتباع خود را به کشور هاي مختلف جهان اعزام کرده است.
در اين فهرست علاوه بر ژاپن، چين و هند کشورهاي هنگ کنگ(چين)، کره جنوبي و سنگاپور و تايوان ديگرکشورهاي غير غربي(و البته غيرمسلمان) هستند که دراين زمينه سهم داشته اند که عمدتا در رديف هاي انتهايي 25 کشور ثبت شده در اين جدول قرار گرفته اند. بنابراين رونق صنعت توريسم در ايران بدون جلب گردشگر غربي چيزي بيش از يک شعار و دربهترين حالت چيزي فراتر از يک آرزو نخواهد بود. شايد چنين راهکاري براي رونق صنعت گردشگري ايران مستلزم هزينه اي باشد که ازنظر برخي مسئولان و سياستگزاران کشور مقرون به صرفه نيست. دراين صورت طرح شعار گسترش توريسم درنهايت تنها به معني گسترش توريسم داخلي است که روشن است توريسم داخلي نيز صرفا جنبه آموزشي دارد و فاقد هرگونه درآمد اقتصادي است و بيشتر نوعي انتقال درآمد ملي از يک جيب به جيب ديگر است که هيچ ارزش افزوده اي درپي ندارد. درواقع توريسم داخلي نه تنها هيچ گونه درآمد ملي درپي ندارد بلکه به دليل خسارت ها ي ناشي از مصرف انرژي، تردد، تخريب و استهلاک تجهيزات و آلودگي هاي زيست محيطي ناشي از فقدان آموزش مستمر و فقدان فرهنگ گردشگري در مردم ازيک سو فقدان تخصص در متوليان گردشگري و گردانندگان مراکز گردشگري، تاکنون نيز هزينه هنگفتي را بر اقتصاد کشور تحميل کرده است. در جدول ارائه شده توسط سازمان توريسم جهاني، هيچ يک از کشورهاي مسلمان اعم از عرب و غيرعرب به رغم امکانات مالي و اقتصادي حاصل از درآمدهاي نفتي، هيچ مقامي نداشته اند. اين به اين معناست که اين کشورها نيز همچون ايران، بيشتر درصدد جذب درآمد گردشگري به کشور خود هستند و صدور درآمد به کشورهاي ديگر زياني اقتصادي براي اين کشور ها تلقي مي شود. علاوه براين روشن است که کشورهاي مسلمان خود به عنوان رقيبي براي ايران درصدد جدب گردشگران غربي اعم از مسلمان و غيرمسلمان به کشور خود هستند. درنتيجه امکان يا تمايل چنداني به اعزام گردشگر به ديگر کشور هاي جهان ازجمله ايران ندارند. بلکه به عکس کشورهاي مسلمان اعم از عرب يا غيرعرب درصورت تمايل به حفظ تراز بازرگاني خارجي و رونق صنعت گردشگري خارجي، همچنان بايد به ايجاد جاذبه و تامين استانداردهاي توريستي براي کشورهاي غربي و  ژاپن در کشور خود ادامه دهند تا بيشترين تعداد گردشگر غربي و درآمدحاصل از سفر اتباع کشورهاي ثروتمند غربي يا ژاپن را به کشور خود جذب کنند. نکته نگران کننده دراين زمينه آن است که حتي همان ميزان گردشگري که سالانه از ايران به کشورهاي مسلمان نظير سوريه، ترکيه و عربستان و عراق مي روند؛ از اين کشورهاي نه چندان ثروتمند مسلمان؛ به ايران جذب نمي شوند. بنا براين جاي سوال است که در ازاي تعداد کثير گردشگر سالانه ايران لااقل ازهمين کشورهاي مسلمان چه تعداد گردشگر به ايران مي آيند و علاوه براين تنها ورود گردشگر به کشور کافي نيست بلکه ورود گردشگري قابل توجه است که با تمکن مالي مناسب توان و علاقه لازم براي خريد و پرداخت هزينه هاي لازم حين اقامت در ايران را داشته باشد. درحالي که گردشگران اندک اين کشورها يا حتي کشورهاي غيرعربي نظير چين و هند، عمدتا به دلايل فرهنگي و فقر اقتصادي حداقل هزينه ها را با استفاده از خدمات ارزان قيمت گردشگري در کشورمان پرداخت مي کنند  يا از برخي تسهيلات گردشگري موجود صرف نظر مي کنند. درحالي که در مقابل به گفته متخصصان سالانه 4 برابر همان ميزان گردشگري که به ايران وارد مي شود، از ايران خارج مي شود که عمدتا به کشورهاي سوريه، ترکيه، عربستان (با توجه به انواع تسهيلات موجود براي حج عمره)و در سالهاي اخير کشور عراق رفته و مقادير هنگفتي سود حاصل از گردشگري را نصيب مقاصد گردشگري و درآمد ملي اين کشورها مي کنند. (به نقل از شبکه رزوراسیون هتل های ایران)

زنان و دختران در حال پایین آمدن از بالای کوه خضر نبی در قم

آتشکده نویس (چهارطاقی نویس) در بخش قاهان، استان قم (قدمت، ساسانی)

چهارطاقی (آتشکده) روستای کرمجگان که متاسفانه مدتی قبل به دست اهالی تخریب شد

بادگیر و عمارت حوض خانه در منطقه قدیمی قمرود

تصویر از سقف زیبای بازار تیمچه قم (عکس گرفته شده از بالای بام)

شرح تصویر: قم، باغ بابلان، بارگاه حضرت فاطمه معصومه

qom university, Qom Province, Photographer: Mostafa meraji , Iranian Photo, Iran Pictures & ghom City, Tourist industry. Tourism. Attractions. history of iran, culture